Deel 19: Bekentenissen - nog meer onthullingen

Het klinkt vreemd, maar als je eenmaal aan het opbiechten bent, kost het steeds minder moeite om meer geheimen prijs te geven.

Zoals wel meer honden doen, lag de jonge Katur, graag met zijn buikje op de vloer, de achterpoten achterwaarts gericht. Wij vonden die kikkerhouding bijzonder grappig. Volgens Ans Beer was het een aanduiding dat de hond gezonde heupen had: Katur zou absoluut geen last krijgen van heupdysplasie. We waren blij met deze informatie omdat HD, begin jaren negentig, een heikel punt was bij heel wat hondenrassen.

Nadat Katur was volgroeid, liet hij het liggen in de kikkerstand plots achterwege. We hadden geen enkel idee waarom.

Voelde hij zich er te groot voor of was er iets ernstigs aan de hond? Op de cursus hadden we namelijk te horen gekregen dat het beeldige poolhondentuigje dat hij altijd droeg, kon zorgen voor koehakkigheid. Volgens ons vertelde men die onzin enkel omdat ze ons zo wilden dwingen om gebruik te maken van de, destijds populaire, slipketting. Daar trapten we mooi niet in.

Vanwege een geplande amoureuze verhouding werd Katur geröntgend. Er kwam onomstotelijk vast te staan dat zijn complete gangwerk tiptop in orde was. Katur werd paps. Voortaan lag hij op het uiterste randje van zijn eigen divan, op zijn zij. Voelde hij zich onaantastbaar na zijn masculiene daad of had hij alles onder controle? Nooit rolde hij eraf.

Tijdens de wekelijkse borstelbeurt op zijn negende verjaardag ontdekte ik een verdacht knobbeltje in zijn scrotum. De volgende morgen ging Katur acuut onder het mes. Geen enkele keer heeft hij daarna nog een blik in zijn eigen kruis geworpen; tegen zichzelf en zijn hondenvrienden bleef hij de operatie levenslang ontkennen.
Een week na de castratie lag Katur weer als vanouds in de kikkerpose. Na het ‘verdwijnen’ van zijn (kolossale) ballen, lag niks hem meer in de weg om weer heerlijk wijdbeens op zijn buik te schuiven.

Vorige keer: BEKENTENISSEN

Volgende keer: KRASSEN